Dames 1 goes North!

17 oktober 2011

Ook zonder coach gaat het 'competitieleven' van Dames 1 gewoon door (coach Wim was verhinderd). Speelster Renée kan vandaag helaas nog niet meedoen. Via de mobieltjes van Jorien en Elselieke wordt ze echter goed op de hoogte gehouden van de prestaties. Omdat Renée niet kan spelen en Anisa niet mag invallen, is de 'reserve-reserve-reserve' ingezet. Kortom, Jorien en Elselieke hebben vandaag gezelschap van ondergetekende. Aangezien Wim de gebeurtenissen van Dames 1 niet kan verslaan, zal ik daarom deze keer een poging wagen.

Vandaag speelde zich af op zaterdag 15 oktober. De locatie waar het allemaal ging gebeuren was Zwolle bij (hoe kan het ook anders) TTV Zwolle. Een eindje rijden dus en het tijdstip van aanvang was ook niet zo fijn: 17.30 uur. Maar daardoor lieten we ons niet uit het veld slaan. Met onze gezellige chauffeur (moeder van Jorien) reden we vol goede moed richting het noorden van Nederland. Ik vertelde in de auto nog enthousiast dat ik lang, lang, lang geleden als klein meisje in deze regio heb getafeltennist. Aangekomen in Zwolle bleek dat ik vroeger ook echt ooit in deze zaal uitwedstrijden gespeeld heb met mijn vereniging toen: Smash-in. Ik kon me de zaal toch echt niet meer herinneren. Gelukkig kon één van de tegenstanders mijn geheugen nog opfrissen. Eén van de Zwolse dames bleek namelijk een oud-lid te zijn van Smash-in: een bekende dus!

Elselieke beet het spits namens Dames 1 af. Haar tegenstander bleek niet zomaar een dame. Wendy Schrijver speelt met een functiebeperking en doet binnenkort mee aan het EK in Kroatië (vanaf a.s. donderdag 22 oktober). Ook de paralympics in London 2012 staan in haar agenda. Op de wereldranglijst in haar klasse staat ze momenteel 4de! Een pittige tegenstandster dus. Gelukkig kregen we dit pas te horen toen de wedstrijden achter de rug waren, waardoor Elselieke vrij onbevangen kon starten. Zelfs zo onbevangen dat ze de 1ste game met 9-11 won. Daarna werd het steeds lastiger om tegen het materiaal van Wendy te spelen en Elselieke moest uiteindelijk toch het onderspit delven; ze verloor haar partij in 4-en. Maar wel goed gespeeld! Zeker gezien het feit dat Elselieke de eerste persoon in deze competitie is die een game van Wendy gewonnen heeft.

De 2de wedstrijd mocht Jorien acte de presence geven. In eerste instantie leek Jorien geen kans te hebben tegen Annelies Mannak. De tegenstandster is goed in spreiden en ze maakte het Jorien knap lastig om te openen. In de 3de game kwam Jorien meer in haar spel en won ze met 10-12. Helaas duurde de 4de game net te kort: haar tegenstander won met 12-10. Dat had ook net andersom kunnen zijn...................

De 3de wedstrijd mocht ik het opnemen tegen Mareille Lok (van Smash-in). Ik moet eerlijk bekennen dat ik mij wel een beetje zorgen maakte of ik wel mee kon komen in de 3de divisie. Ik heb mijn wedstrijd uiteindelijk verloren, maar met 11-9, 12-10 en 13-11 is dit geen schande toch? Zo zie je maar dat Mareille en ik toch allebei een goede leerschool bij Smash-in hebben gehad.

De dubbel werd gespeeld door Jorien en Elselieke. Mareille en Wendy met het vervelende rubber zijn de tegenstanders. Om het kort te houden. Het rubber gooide voor Dames 1 roet in het eten. Ondanks alle 'nullen', 'eentjes', 'tweetjes en 'drietjes' die Elselieke en Jorien bij de service naar elkaar toe seinen (of was het nu 'eentjes', 'tweetjes', 'drietjes' en 'viertjes'?). Een wedstrijd die we snel vergeten.

Daarna mocht Elselieke aantreden tegen Annelies. De eerste twee games gingen verloren. Maar daarna kreeg Elselieke vleugels. Ze sleepte er een 5de game uit en won deze met 5-11! Het eerste punt was binnen! De nul was van het scorebord!

In de 6de wedstrijd mocht ik een poging doen om het rubber van Wendy te bedwingen. Met de tips van paps van Happen (via mobiele telefoon) wist ook ik er één winnende game uit te halen, maar ik verloor redelijk kansloos. Wel een leuke pot!

De 7de game mocht Jorien het gaan proberen tegen Mareille. Jorien speelde een goed wedstrijd, met mooie rallies en mooie openingen. Ook hier leek dat de wedstrijden van Jorien beter tot de 15 kunnen gaan. Met twee keer 12-10 trok Jorien weer net aan het kortste eind. Erg zuur, het balletje had wat mij betreft ook net de andere kant op kunnen vallen. Gelukkig komt er nog een poging (thuis) om 'revanche' te nemen.

Annelies en ik speelden de 8ste wedstrijd. Ondertussen waren er naast de moeder van Jorien nog twee supporters binnengekomen om ons de laatste drie wedstrijden aan te moedigen: mijn schoonouders Herman en Wil (de ouders van Jeroen dus!). Ondanks hun aanmoedigingen kon ik niet echt grip krijgen op het spel van Annelies en ik kwam pas laat een beetje op dreef.....te laat. Met 15-13 in de 3de game moest ik in Annelies mijn meerdere erkennen.

Dan bleven voor de twee laatste partijen Elselieke en Jorien nog over om te proberen nog wat winstpuntjes binnen te sprokkelen. Elselieke had vandaag al van de winst mogen proeven en wist ook de 9de partij in het voordeel van Dames 1 te beslechten. Gesterkt door het tweede winstpunt voor Dames 1 ging Jorien vol goede moed de 10de wedstrijd in. Maar ook hier gooiden de rubbers van Wendy weer roet in het eten. Jorien kreeg van Wendy echter wel achter het compliment dat de manier waarop ze tegen deze rubbers speelde wel de juiste was. Alleen nu nog vastigheid en wat meer durf!

Met 8-2 zijn we volgens mij niet erg ontevreden weer vertrokken uit Zwolle. En er had zelfs nog meer in gezeten naar mijn idee. Jorien heeft tot twee keer toe net naast een overwinning gegrepen. Hopelijk speelt Renée de thuiswedstrijd weer.................TTV Zwolle, maak je borst maar nat ;o)

Ik hoop dat Jorien en Elselieke het een beetje gezellig hebben gevonden met mij als 'oude knar' in het team. Ik heb mij in ieder geval prima vermaakt!

Paula Paulus
Reserve-reserve-reserve Dames 1