15 oktober 2011
Het heeft even moeten duren voordat het stukje van afgelopen zaterdag klaar is. Helaas was ik al bijna klaar met mijn stukje over onze ervaringen in het zuidelijke Swalmen totdat ik een telefoontje kreeg van onze wedstrijdsecretaris. Dat telefoontje heeft even het een en ander op zijn kop gegooid in het team, de competitieplannen en natuurlijk mijn verhaal.
Aangezien de oplettende lezer nog wel weet dat Renée helaas in de lappenmand zit vanwege een blessure aan de hamstring hebben we onze 4e dame gevraagd of ze mee kon spelen met ons, Anisa. Die wilde erg graag meespelen en heeft zich flink staan uitleven die dag. Met als resultaat, 3 gewonnen wedstrijden en eigenlijk niet echt in de problemen gekomen.
Tja,...volgens de bond heeft Anisa niet mee mogen spelen in het team aangezien ze niet ingeschreven stond voor Dames 1. Dus om een lang verhaal kort te maken, de punten worden geschrapt en nog een boete als extra toetje. Erg jammer dus.
Maar goed, we kunnen wel een klein stukje met tafeltenniswedstrijden doen om het leed een beetje te verzachten haha.
Afgelopen zaterdag stond dus de ontmoeting met Destatec op de planning. Deze vereniging ligt in het pittoreske Swalmen in het zuiden van het land en is ongeveer een uurtje rijden. We gingen deze wedstrijd tegemoet met onze 4e dame van het team; Anisa Heijdenrijk. Wellicht nog bekend van de vorige verhalen als de wervelwind op energie drankjes haha.
Nog even voor de reminder, Renée is helaas nog geblesseerd aan haar hamstring en kan op dit moment nog niet in actie komen.
Gelukkig wilde ze zo fanatiek als ze is graag met ons mee om ons aan te moedigen en te tellen. Tja, en dat ze wilde tellen vonden haar teamgenoten niet zo erg...De heenreis hebben we dan ook met 2 wagens moeten doen omdat het anders niet paste. Ton van Happen, de vader van Elselieke, was er vandaag bij om de dames aan te moedigen samen met Gerda, de moeder van Renée.
Voor de aanvang zijn de dames nog even gaan shoppen aan het shoppingplaza van Swalmen. Bewapend met een taart, koekjes, energie drankjes en ananas !! kwamen ze terug voor de start. Nou mannen....vrouwen en een pinpas...gevaarlijke combinatie!
Maar goed, de wedstrijden, want daar kwamen we tenslotte voor. De meiden waren gebrand op een overwinning aangezien we de laatste keren steeds aan het kortste eind moesten trekken.
En gezien de resultaten van Destatec de voorgaande wedstrijden wisten we.....tja...eigenlijk nog niks, want wat dat betreft zit er weinig logica in deze poule. Anisa begon de dag vol overtuiging en zoefde de tegenstander van de tafel. Af en toe wat showballetjes en hoppa, in de pocket.
Elselieke leek eenzelfde start te gaan maken als Anisa, maar moest toch steeds aan het eind van de game haar meerdere erkennen in de tegenstander. Was het niet met goed tafeltennis, dan wel met pechballen. Deze ging helaas nipt verloren. Enige frustratie was dan ook zichtbaar en begrijpelijk, zeker als je hier vaker tegenaan loopt de laatste weken.
Onze Jorien sloot de eerste serie voor de dubbel af en had helaas weinig in te brengen tegen het rare spel van haar tegenstander. Ondanks de ijverige inzet en de gulle lach ging de pot verloren en leek de dag weer de verkeerde kant in te gaan.
Gelukkig kwam de dubbel, ons vaste sterke onderdeel de laatste weken, weer aan bod. Echter nu Renée in de lappenmand ligt vallen we steeds op een gelegenheidsdubbel en vandaag was Anisa aan de beurt samen met Elselieke. En helaas begonnen we niet zoals ik graag had gezien. Het leek bijna een slapstick film met Laurel en Hardy. Maar goed, na de onderlinge afspraken en de afgesproken looppatroontjes waren we halverwege de 1e game. Stiekem kwamen we als gelegenheidsdubbel toch erg dichtbij een overwinning.
Gelukkig laten de meiden zich niet uit het veld slaan en konden ze zichzelf weer opladen voor de rest van de wedstrijden. Anisa won er uiteindelijk nog 2 en ook Elselieke pakte nog een verdiend punt.
Dit bracht de eindstand op een 6-4 nederlaag, en na de NTTB "correctie" bleef er dus nog een 9-1 nederlaag over. Kortom, niet helemaal wat we verdiend hadden.
Toen we na een drankje weer naar huis gingen hebben we in Geldrop aan de vaste shoarma tent van Unicum eens een bezoekje gebracht om te kijken of we deze op kunnen nemen in onze Coaches on Tour Gids – de Snelle Hap. In deze gids willen we de Flash coaches wijzen op de eetgelegenheden in de buurt van een tafeltennisvereniging willekeurig in het land. En geloof mij, deze dames zijn bijna net zo streng als een controleur voor een Michelinster. Gelukkig voldeed deze aan alle voorwaarden, genoeg saus, genoeg vlees, een hippe TV zender en een schoon toilet.
Komende wedstrijd in Zwolle gaan we het eens op ervaring proberen. Paula, onze dame in het team gaat de meiden op sleeptouw nemen in Zwolle. De jaren ervaring en routine van dit kanon kunnen samen met het enthousiasme van de meisjes wel eens voor een leuke dag gaan zorgen.
Veel succes in ieder geval en we gaan er weer tegenaan!
Wim den Hollander
Coach
