17 oktober 2010
Het heeft iets ongrijpbaars. De ene tafeltennisser kan de beleving makkelijker oproepen dan de ander. En ook dat is voor iedereen weer anders. De een zet een slechte dag op het werk of op school om in supergeconcentreerd spelen tijdens een competitiewedstrijd. De ander zet de lijn voort en komt moeilijk in een andere vorm van beleving. Bij de een is er de beleving vanaf het eerste punt, bij de ander komt die pas bij 0-2 achterstand in sets.
Als ik voor mijzelf spreek, speel ik beter wanneer ik daarvoor een mindere ‘fase’ heb gekend. Een rotdag op het werk, slecht geslapen of een onsportieve tegenstander.
Het woord is in ons team al meerdere malen gevallen. Roel, je mist beleving! Dit was een domper! Normaliter is de beleving juist mijn sterkste punt, maar door iets onverklaarbaars had ik mezelf uit het veld geslagen.
Afgelopen vrijdag stond er een belangrijke wedstrijd op het programma tegen Unicum 2 (de nummer 2 in onze competitie en altijd lastig om te verslaan). Door omstandigheden was de teamsfeer niet bepaald vriendelijk te noemen. Door niet goed met elkaar te communiceren was de vrijdagavond niet
goed begonnen voor heren 1! Onbewust (of juist bewust?) werd deze situatie omgebogen in een belachelijk geconcentreerd team dat maar voor 1 doel ging; het kampioenschap in de eerste klasse NTTB! Zowel Mike ‘Bokito’ Adriaans als Sander ‘Boeddha’ Joosten als Roel ‘Zoetemelk’ van der Linden waren vastberaden. Tot 7-0 hielden we deze vastberadenheid dan ook vol, om uiteindelijk 8-2 te noteren tegen een taaie tegenstander.
Niet onbelangrijk was Leon ‘TPOR’ Vorstenbosch aanwezig om de andere teamgenoten van support te voorzien.
Conclusie: Heren 1 timmert stevig aan de weg in de 1ste klasse van de NTTB en gaat dit seizoen ‘serieus’ voor het kampioenschap (net als Heren 2 natuurlijk!).
Roel van der Linden.





















Reacties
Beleving of niet! gewoon vast houden en kampioen worden
RSS lijst voor reacties op dit bericht