24 november 2007
Grams kwam op zo’n dooie gemak om 19.30 pas opdagen in een Bayern München outfit. Je zou zeggen dat hij zich gelijk ging haasten om de verloren tijd in te halen, maar hij trok ook nog eens een half uur uit om zichzelf warm te spelen. Der Meisterspieler heeft in de loop van de jaren echter genoeg status vergaard om dit soort streken uit te kunnen halen.
De spelers waren door toernooiorganisator Albert Steenbergen in 4 poules van 4 ingedeeld, ieder met 2 jeugdspelers en 2 seniorenspelers. In Poule A begon der Meisterspieler gelijk aan een sleutelduel tegen Olaf Peeters, bleek achteraf. Olaf verspeelde in totaal rond de 9 gamepoints terwijl Helmut dodelijk was op de belangrijke momenten: 3-0. De kampioen van twee jaar geleden Tim Tinus begon met een 3-0 winst tegen Mart Coolen en won daarna twee lastige potten tegen Helmut en Olaf. Helmut wist zelfs een 2-1 voorsprong te pakken, maar verloor alsnog met 3-2. Omdat Helmut en Olaf beiden van Mart wonnen, gingen Helmut en Tim door naar de winnaarsronde.
In Poule B, bestaande uit Laurens, Mike, Louis en Anisa deden zich ook geen echte verrassingen voor. Mike speelde het heel tactisch door zijn krachten goed te verdelen. Tegen Laurens won hij 3-0. Daarna tegen Louis spaarde hij (naar eigen zeggen) krachten en verloor met 3-0. In zijn laatste partij klaarde hij de klus door van Anisa te winnen. Louis werd ongeslagen 1e. De enige vrouwelijke deelnemer aan de Supercup ooit, Anisa, wist helaas geen potten te breken.
Poule C bestond uit Sander, Willie, Vernon en Robin Maessen. Vernon en cupfighter Sander wonnen allebei hun eerste 2 partijen. Sander had het lastig tegen Willie, maar na 5 lange games bleek hij toch de sterkere. In de strijd om plaats 1 wist Sander verrassend makkelijk van de jeugdclubkampioen Vernon te winnen.
In Poule D wist Arthur Peeters bijna voor de eerste verrassing van de dag te zorgen. Hij maakte het runner-up bij de senioren clubkampioenschappen Roel van der Linden enorm lastig, maar delfte het onderspit in 5 games. Henri wist het op zijn beurt Robin Peeters lastig te maken na een comeback van 2-0 in games achter, maar het werd een onmogelijke opgave toen hij 9-1 in de 5e game achterkwam. Roel en Robin wonnen ook hun 2e partij en mochten daarom in een onderling duel uitmaken wie er als 1e door zou gaan en dus op papier een betere loting zou hebben in de vervolgronde. In alweer een 5-setter was Robin uiteindelijke de beste.
In de volgende ronde werden de spelers weer onderverdeeld in poules van vier. De beste twee van iedere poule zouden weer doorgaan, naar de halve finales in dit geval. De 1e poule bestond uit Tim, Louis, Vernon en Roel. De andere uit Sander, Robin Peeters, Mike en Helmut. Er was wat discussie vooraf over wat de zwaarste poule was, maar na wikken en vooral wegen werd het eigenlijk vrij snel duidelijk dat de tweede poule een stuk (aantal kilo’s) zwaarder was.
Tim en Roel vertelden elkaar tijdens het inspelen dat het nog niet echt lekker ging tot dusver. Alles ging echter lopen bij Tim en hij speelde zijn beste wedstrijd van de avond: 3-0. Roel voelde zich bedrogen doordat hem zand in de ogen was gestrooid. Vernon won daarna met 3-2 van Louis nadat hij uit de startblokken was gevlogen met een 11-1. In de volgende speelronde trad Tim aan tegen Vernon en Louis tegen Roel. Tim liep tegen zijn eerste nederlaag van de avond aan omdat Vernon een goed antwoord had op al zijn kapballen. Louis wist in een spannend duel ternauwernood van Roel te winnen met 3-2. Hierdoor had Vernon zich als 1e geplaatst voor de halve finale en moesten Louis en Tim onderling uitmaken wie er als 2e doorging. Tim won dat duel met 3-1, waardoor ook hij zich verzekerde van een plaats bij de beste 4.
In de andere poule begon Robin Peeters furieus met 2 overwinningen op Helmut en Mike. Na twee wedstrijden had hij zich zelfs al geplaatst. Toch ging hij niet ongeslagen naar de halve finale omdat Sander met 15-13 in de 5e game van hem won. Helaas voor Sander was dat voor hem het eindstation omdat hij eerder van Mike en Helmut had verloren. De laatstgenoemden moesten onderling uitmaken wie er als laatste doorging naar de halve finales. Het werd, zoals al zoveel vaker die avond, een 5e game. Mike had voor die 5e game volop vertrouwen in de goede afloop: “Tegen wie moet ik in de halve finales?”. Zijn vertrouwen bleek niet ongegrond, hij wist die game met 11-8 naar zich toe te trekken, mede door een cruciale misser van Helmut. Op een hoge bal van Mike probeerde hij het publiek te imponeren met een Pete Sampras achtige slamdunk smash, ware het niet dat hij de bal volledig miste. Dat leidde tot hoongelach bij het publiek, vooral in de persoon van John van de Berg.
In de 1e halve finale moest Vernon het opnemen tegen Mike. Mike was allang niet meer de fitste na een zware dag en avond. Maar hij wist zijn laatste krachten nog te gebruiken om het Vernon heel lastig te maken. Na een spannende 4e game trok Vernon echter aan het langste eind met 3-1. In de andere finale tussen Tim en Robin begon Tim tegen zijn natuur in aanvallend. Die tactiek bleek een goede keus, aangezien de game met 11-5 naar hem ging. De 2e game was een stuk spannender maar deze ging ook naar Tim met 11-9. De derde game was voor Robin met dikke cijfers. De vierde game was echter een kopie van de eerste game, waardoor Tim doorging naar de finale.
Intussen werd er ook nog druk verder gespeeld in de verliezersronde. Henri, Willie, Olaf en Laurens bleken daar de sterksten in de poules. In de halve finales was het jong tegen oud. Olaf trad aan tegen Henri en Laurens tegen Willie. De jeugd overwon in beide wedstrijden, waardoor Olaf en Laurens het in de finale tegen elkaar mochten opnemen. Beide kemphanen hebben in het verleden al vele spannende duels uitgevochten. Ook dit keer werd het een spannend duel. Olaf nam een 2-0 voorsprong, Laurens kwam knap terug tot 2-2. In de beslissende game perste Olaf al zijn krachten uit zijn lijf, en wist hij met 11-9 de partij naar zich toe te trekken.
Tegelijkertijd werd de finale om de Flash Supercup gespeeld. Onder leiding van de onder vuur liggende scheidsrechter John van de Berg vloog Vernon Pereira uit de startblokken. Hij liet er geen gras over groeien, hij wond er geen doekjes om; laat alle 
cliché’s er maar op los. Na 11 punten was de game namelijk al voorbij. Voordat Tim ook maar een punt gemaakt had, moest er gewisseld worden van speelhelft. Een mentale tik voor Tim waar je U tegen zegt. Uiterlijk onbewogen begon hij echter aan de 2e game, en toen waren de rollen aanvankelijk omgedraaid. Tim nam een 7-1 voorsprong. Dat was echter nog niet genoeg voor de gamewinst, want Vernon wist goed terug te komen. Toch wist Tim de game naar zich toe te trekken met 11-9. Ook de derde game was spannend. Deze wist Tim met 12-10 te winnen. Ineens zag de situatie er compleet anders uit en was Tim weer favoriet om de titel naar zich toe te trekken. In de 4e game leek hij het karwei dan ook relatief eenvoudig te klaren. Hij kwam 10-6 voor. 4 championship points dus. Hij maakte echter de fout om op die stand te denken dat de buit binnen was. Vernon bleek mentaal ijzersterk en won maar liefst 6 punten op rij. Toch nog een 5e game. In de pauze tussen de 4e en 5e game hadden beide spelers een hoop om over na te denken. Tim kon zichzelf wel voor zijn kop slaan na het missen van 4 matchpoints. Vernon had het momentum en kon voor het eerst de Supercup naar zich toetrekken. Daarvoor moest hij echter nog wel de 5e game winnen. Hij begon de 5e game sterker en Tim liep de hele game eigenlijk achter de feiten aan. 9-6 achter, 10-8 achter...Het was nu Vernon die twee championship points had. Maar ook hij faalde twee keer. Het was weer 10-10 en Tim schreeuwde het uit van blijdschap. Hij pakte ook het volgende punt: 11-10. Maar het 5e matchpoint werd ook weggeslagen door Vernon na een lange rally. Tim wist echter na een fout van Vernon op zijn 6e matchpoint van de partij te komen. Hij besloot dat hij zelf moest aanvallen om te voorkomen dat Vernon weer aan een reeks onnavolgbare spinballen begon. Op zijn halve forehandspin ontvangst had Vernon geen antwoord en na een zeer spannende partij met een uiterst merkwaardig scoreverloop mocht Tim zich voor de 2e keer tot Algemeen Clubkampioen van Flash laten kronen.
